(vervolg) Na de pauze gaat het programma in een nieuwe versnelling. De slagwerkgroep speelt het nummer ‘Santorini’ met een glansrol voor Jordi Rutten op Xylofoon, gevolgd door Chuck Mangione’s ‘Children of Sanchez’ (de tune van ‘Zaterdag Sport’ op NPO Radio 1) met opnieuw knallende trompetten!
Karin Hertsenberg brengt wat rust met haar Anthem uit de musical Chess, waarna alle exotische muziekinstrumenten tevoorschijn komen met het nummer ‘Stick Control’ en er op alles wat maar in de buurt van de muzikanten komt wordt getrommeld…
Wéér tijd voor wat rust en dus zingt Fréderique Cornelissen het prachtige ‘Kan je me zien’ van Bente, een vertaling van Cher’s ‘Believe’. Inclusief glansrol voor de bugel die haar begeleidde.
Omdat er dan wat podiumwisselingen komen zingt Joep èkkes tussendoor ‘Gold’ van Spandau Ballet, met een prachtig saxsolo door Hans Cornelissen.
Dan gaat alles in de overdrive. Sem van der Hijden zingt het opzwepende ‘Strangers Like Me’ uit de musical Tarzan waarna headliners Trijntje (op vrijdag) en April (zaterdag) een prachtige Stevie Wonder Medley laten horen en iedereen in de zaal staat te dansen op ‘Master Blaster’, ‘Higher Ground’ en ‘Isn’t she Lovely’.
Dan wordt de finale aangekondigd en wordt het ienhöke geblazen, want Joep zingt Billy Joel’s ‘Pianoman’ met Hans op mondharmonica, en het meedeinen gaat nog èkkes door als ‘Omarm me’ van Blof wordt ingezet als laatste setnummer. De hele zaal zingt mee tot het einde.
Voorzitter Bert Selman neemt dan het woord en bedankt iedereen die heeft meegeholpen aan de totstandkoming van het muziekfeest, en met de toegift verschijnen alle muzikanten en zangers en zangeressen op het toneel om gezamenlijk John Miles’ ‘Music’ te zingen en spelen. Een grandioze finale van twee prachtige avonden waar Doornenburg – maar met name deze groep musici – trots op mogen zijn!
bron foto’s: Anne Ameling









Geef als eerste een reactie