Pardon? Het gaat om kinderen…

Soms mag de redactie van dit vrolijke webhoekje zich buiten over een ingezonden brief.

Dit keer lazen we het relaas waar niemand echt vrolijk van wordt. Leest en huivert…

Let op: Ingezonden brieven die op DeDoornenburger worden gepubliceerd zijn geschreven op persoonlijke titel. De geuite meningen, visies, etc. zijn niet per definitie die van DeDoornenburger.

 

Pardon ? Het gaat om kinderen…

Vanavond zat ik naar “De wereld draait door” te kijken. Het kinderpardon was vandaag in het nieuws, net zoals de afgelopen dagen. Geïnspireerd hierdoor wil ik graag het volgende aan u kwijt.

Kinderen zijn veelal afhankelijk van volwassenen, meestal hun ouders. Ze worden bestookt met regeltjes, die door ouders gemaakt zijn of bepaald worden. De ene ouder is streng en houdt van gezag, terwijl een ander juist wat soepeler is en de regels vaak laten voor wat het is. Dat het kinderpardon nu verruimd wordt, kan mijns inziens geen kwaad. Een kind moet kind kunnen zijn en in een beschermde omgeving opgroeien, mits dat kan.

Toen moest ik denken aan een oud-Doornenburger. Wat heet oud ….?? Negen jaar is hij nu. En wat die al heeft meegemaakt. Daar springen de tranen van in je ogen.

Daniël

Daniël zat 3 jaar lang in Doornenburg op school. Ook toen zijn vader met hem naar Gendt verhuisde, bleef hij bij “De Doornick”. Hij had het er naar zijn zin, had in Doornenburg zijn vriendjes en GVA was zijn voetbalclub waar hij graag en goed voetbalde. Hij had talent en werd door jong en oud gewaardeerd. Zijn vader had alles voor hem over en bracht Daniël waar hij maar wilde. Iedereen gelukkig en blij, zou je denken.

Maar voor Daniël veranderde er plots veel, sinds afgelopen zomervakantie. Zijn gescheiden ouders hadden bepaald dat Daniël de eerst 3 weken in Gendt zou vertoeven. De laatste 3 in Leidschendam bij zijn moeder. Was dit toeval, of …. ?? Op maandag 20 augustus zou hij weer aanschuiven bij zijn klasgenootjes van groep 4 van De Doornick.

Maaarrrr …., dit liep even wat anders. Een (kinder)rechterlijke uitspraak gooide roet in het eten en bepaalde dat hij vanaf 20 augustus bij zijn moeder moest gaan wonen. Was dit besluit in belang van het kind ?? Ik heb er mijn vraagtekens bij en niet zo’n klein beetje ook, want wat gebeurde :

  • In Leidschendam was nog geen school geregeld en Daniël heeft ruim 8 weken geen school gehad, geen Nederlands gesproken omdat zijn moeder dit niet kan.
  • Daniëls meest geliefde sport is voetbal. In Leidschendam kan of mag hij dit niet. De reden daarvan weten we nog niet.
  • Hij komt in een totaal vreemde omgeving met andere kinderen. In een later stadium komen we erachter dat hij ook gepest wordt.

Na 8 weken is er uiteindelijk een school gevonden. Er volgt een proefplaatsing. De leerkrachten hebben na een x-aantal weken een analyse van Daniël. Hij oogt bij vlagen erg vermoeid (slaaptekort?), heeft gebrek aan concentratie en duidelijk wordt dat Daniël zijn vader dusdanig mist dat hij niet de resultaten zal halen die voor zijn niveau normaal zijn.

Obelix zei het al : Rare jongens, die Romeinen …. Ik vertaal het met : Die volwassenen (die er ook nog voor geleerd hebben) kunnen rare en nare beslissingen nemen. En puur uit frustratie omdat een vader ,die erg veel van zijn kind houdt, niet klakkeloos alle, door betweterige opvoeders gemaakte, regels opvolgt.

Wat gebeurt er intussen in Gendt ?

Een vader wordt van de één op andere dag zijn zoon afgepakt (legaal gekidnapt) door een instantie, die ervoor in het leven geroepen is, om voor de belangen van het kind op te komen. Hier heeft het alle schijn dat de instantie voor de belangen van de vrouw/moeder opkomt. Een vader die radeloos wordt!

Na 9 jaar met liefde voor zijn kind gezorgd te hebben, bepalen een paar mensen dat hij voorlopig (en dat is tot op de dag van vandaag !!) zijn kind niet mag zien. Bij gratie gods mag hij 1x per 2 weken zijn zoon bellen en 5 minuten met hem praten !! Dat is toch ongelooflijk ! Dat zoiets in Nederland, let wel Lingewaard, bestaat !! Negen jaren gaan je gedachten en zorgen naar  1 iemand uit en die word je in een paar dagen afgenomen.

Op 10 augustus aankondiging van een aanstaande zitting. Die zitting volgt 13 augustus. Uitspraak 17 augustus !!! Normaal gesproken gaan er enkele weken over heen voordat er uitspraak volgt na een zitting. In dit geval riekt het naar een vooropgezet plan om de vakantie dusdanig te verdelen en de zitting en daaropvolgend de uitspraak dusdanig te plannen, dat de vader zijn kind nimmer en nooit meer zal zien. Hoe schrijnend is dit geval ???

Rechtspraak of legale ontvoering ?? U zegt het maar ….

Naam bekend bij de redactie.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*